The Running Man is een reboot van de gelijknamige film uit 1987. Deze reboot is geregisseerd, deels geschreven en geproduceerd door Edgar Wright, regisseur van Baby Driver en Last Night in Soho.
In een nabije toekomst wordt de bevolking geregeerd door een corrupt entertainmentbedrijf onder leiding van Dan Killian (Josh Brolin) en zijn presentator Bobby T. (Colman Domingo). Zij houden gevaarlijke gameshows waarmee deelnemers veel geld kunnen verdienen.
Ben Richards (Glen Powell) is een overwerkte vader die moeite heeft om een baan te behouden. Om zijn zieke dochter financieel te kunnen steunen, besluit hij mee te doen aan de show The Running Man. Bij deze show moet hij 30 dagen zien te overleven terwijl hij opgejaagd wordt door professionele hunters. Zijn overlevingsstrategieën moet hij delen met de wereld zodat hij kijkers tot fans weet te maken en het entertainmentbedrijf meer geld kan verdienen. Wanneer Bens fan groep steeds groter wordt, zou hij met zijn fans een rebellengroep tegen het bedrijf kunnen beginnen.
Met deze tweede verfilming van Stephen Kings gelijknamige boek probeert regisseur Edgar Wright de film dichter bij het originele verhaal te houden. Het verhaal wordt in een modern jasje gestoken, waarin net als nu veel wordt vastgelegd met (mobiele) camera’s en gedeeld op sociale media.
In de film uit 1987 moesten deelnemers het opnemen tegen tegenstanders die hun eigen wapens en vechtstijlen hadden. In deze nieuwe versie proberen deelnemers zich vooral 30 dagen schuil te houden zodat ze gemakkelijker kans maken op het geld. Daardoor zit er in vergelijking met de versie uit 1987 minder actie in de film, omdat het meer op een soort verstoppertje spel lijkt. Dit kan minder spannend of vermakelijk overkomen.
Vergeleken met de film uit 1987 heeft deze reboot ook bijna een 30 minuten langere speeltijd, maar door het gebrek aan echte actie maakt die langere speelduur de film alleen maar langdradiger.
Verder speelt de film actueel in op hoe politiek en sociale media met nepnieuws en dingen als deepfake materiaal de mensheid voor eigen gewin en vermaak voor de gek weten te houden met halve waarheden of regelrechte leugens. Dit is met modernere filmtechnieken in beeld gebracht, maar inhoudelijk vertelt de film verder hetzelfde: dat je niet alles online moet geloven.
Glen Powell doet het goed in de hoofdrol. Hij heeft enkele vermakelijke actiemomenten en vult deze aan met wat humor. In tegenstelling tot Arnold Schwarzenegger heeft hij echter minder actiescènes. In de oude film werd schurk Killian gespeeld door Richard Dawson, die overtuigend een corrupte gameshow gastheer neerzette. In deze reboot is de schurkenrol onnodig opgedeeld tussen Josh Brolin en Colman Domingo. Beide zijn charismatische acteurs, maar doordat ze de rol delen, komen ze individueel minder sterk naar voren. De tegenstanders van Glen Powell hebben daarnaast ook niet zoveel persoonlijkheid als die uit de Schwarzenegger zijn versie.
IK geef de film als cijfer een:
Reacties
Een reactie posten