Good Boy

Good Boy is een nieuwe horrorthriller, geregisseerd, deels geschreven en geproduceerd door Ben Leonberg. Dit is zijn eerste grote speelfilm; daarvoor regisseerde hij voornamelijk korte films. Trouwe hond Indy verhuist samen met zijn baasje Todd (Shane Jensen) naar een afgelegen huis op het platteland, waar Todd zijn overleden grootvader woonde. Al snel voelt Indy aan dat er iets niet pluis is in het huis. Hij ontdekt dat er duistere, bovennatuurlijke krachten aanwezig zijn die Todd beginnen te bedreigen en alleen Indy kan proberen zijn geliefde baasje te beschermen.

De film volgt in grote lijnen de bekende horrorformule van een kwaadaardige entiteit die het voorzien heeft op nieuwe bewoners. Wat Good Boy echter onderscheidt, is de creatieve keuze om het verhaal volledig vanuit het perspectief van de hond te tonen. Honden voelen in horrorfilms vaak eerder dan mensen aan dat er iets niet klopt: ze staren naar donkere hoeken, blaffen naar “niets” of grommen onrustig. In deze film zie je dat allemaal echt door de ogen van Indy. De film is op een laag camerastandpunt opgenomen, waardoor je de mensen niet altijd volledig in beeld krijgt. Deze aanpak doet denken aan Steven Spielbergs E.T., die eveneens vanuit een lager perspectief werd gefilmd om de wereld te tonen zoals kinderen die ervaren. Afgezien van deze originele manier van filmen, blijft de film verder helaas vrij clichématig. Omdat alles vanuit de hond wordt beleefd, is de film ook minder eng dan traditionele horrorfilms. Indy neemt de entiteit vooral waar via verdachte, bewegende schaduwen, die hij vervolgens probeert te volgen en bij zijn baasje vandaan te houden. Omdat de menselijke personages relatief weinig schermtijd krijgen, rust veel van het “acteerwerk” op de schouders van hond Indy, die in werkelijkheid ook zo heet. Gelukkig levert hij uitstekend en passend acteerwerk, waardoor de film ondanks zijn clichés toch een charmante insteek krijgt. Ik geef de film als cijfer een: